แค่...ผมรักเธอ JustI love U ผมมีความสุขที่ได้เขียนจดหมายถึงคนที่ผมรัก ผมชอบเธอมากเลย ผมมองหน้าน้ำหวานทั้งวันก็ไม่เบื่อครับ ผมได้แต่แอบมองเธอ ผมมีเรื่องอยากเล่าให้ทุกคนฟังครับ.. ผมชื่อเรน เมื่อแปดปีก่อน ผมมีความทรงจำดีๆเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง แม้เวลามันจะผ่านมาเป็นระยะเวลานานถึงแปดปี แต่ผมยังจำเธอได้ไม่ลืม คนที่ผมพูดถึง เธอชื่อ น้ำหวาน ครับ เธอเป็นคนที่น่ารักมาก เธอสูง ผมสั้น และขาว จะพูดว่าเธอเป็นคนดังคนหนึ่งในโรงเรียนเลยก็ว่าได้ คนชอบเธอเยอะครับ ชีวิตผมก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วๆไปครับ เฮฮาไปวันๆ ผมเป็นคนตลก หล่อมั๊ย ?? หึหึ ไม่หล่อหรอกครับ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจในตัวเอง และคิดว่าเป็นพรสวรรค์ส่วนตัว ก็คือ ผมสามารถทำให้ทุกคนหัวเราะ และยิ้มได้ครับ ตอนนั้น ผมชอบคนๆหนึ่งอยู่ เธอเป็นเพื่อนสนิทผมครับ เธอชื่อ โฟน ผมเก็บความรู้สึกนั้นมาเป็นเวลาหนึ่งเทอม ผมชอบเธอ แต่ตอนนี้ ผมตัดใจได้แล้วครับ ผมขึ้นปี 2 ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.2 ถือว่าผมเรียนดีเหมือนกันนะเนี่ย ผมได้เจอเพื่อนใหม่หลายๆคน หลายๆรูปแบบครับ เรียกว่า เป็นช่วงเวลาที่สุขในชีวิตเลยก็ได้ เพื่อนพวกนี้แหละครับ ที่ทำให้ผมอยากมาโรงเรียน คุณคงสงสัยว่า แล้วเกี่ยวกับ น้ำหวานยังไง ผมกำลังจะเล่าต่อไปครับ ***เธอนั่นเอง...น้ำหวาน*** ในเช้าวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันที่แสนธรรมดา จนผมได้เจอกับ น้ำหวาน เธอเป็นรุ่นน้องผมปีนึงครับ สนิทกับเพื่อนผม มันชื่อ มาร์ค รูปร่างสูงใหญ่ เท่ห์ๆ มาร์คเป็นนักแบตครับ วันนั้น ผมได้เข้าไปถามมาร์ค ผมไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรมาดลใจให้ผลเข้าไปถามเค้ายังงั้น น้ำหวานน่ารักดีเนอะ มาร์ค น้ำหวานมีแฟนยังว่ะ ผมถามด้วยหน้าตา และน้ำเสียงที่จริงจัง มาร์คดันตอบกลับมาว่า ฮั่นแน่... แกชอบเค้าอ่าเดะ ฉันเล็งมานานแระ เห็นมองทั้งวันเลยนะ ถ้าแกชอบฉันจะช่วย แต่เรน ฉันขอเตือนแกไว้ก่อนนะเว่ย น้ำหวานเค้าไม่ค่อยจริงใจกับใคร เจ้าชู้ด้วย ผมคิดอยู่ในใจว่า น้ำหวานเนี่ยนะเจ้าชู้ น้ำหวานเนี่ยนะไม่จริงใจ หน้าตาน่ารัก ใสซื่อขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อ บางทีมาร์คอาจจะหลอกผมเล่นก็ได้ ในทุกๆวัน ผมได้แค่แอบมองน้ำหวานเล่นวอลเลย์ มองน้ำหวานกินข้าว ห้องที่น้ำหวานเรียนวิทย์ กับห้องที่ผมเรียน อยู่ตรงข้ามกันครับ เพราะฉะนั้น คาบที่น้ำหวานเรียนวิทย์ผมใจจดใจจ่อรอให้ถึงเวลานั้น ผมนั่งจ้องน้ำหวานตอนเรียน เธอน่ารักมากครับ พอเธอหันมา ผมก็รีบหันกลับ แต่บางทีเธอหันมาเร็วมาก ผมหลบไม่ทัน สายตาก็เลยเจอกันครับ เลยนั่งจ้องกัน จนครูต้องมาตีที่ผม ผมถึงจะได้สติกลับมาครับ ผมมองหน้าน้ำหวานทั้งวันก็ไม่เบื่อครับ ผมชอบเธอมากเลย และผมคิดว่า บางทีเธอมีใจให้ผมบ้าง ตอนนั่งกินข้าว น้ำหวานนั่งข้างล่าง ผมนั่งข้างบน บางทีผมก็รู้สึกว่าเธอมองมาที่ผมนะ หรือว่าผมคิดไปเอง ทุกวันตอนน้ำหวานกลับบ้าน ผมจะแอบเดินไปส่งเธอ ผมไม่กล้าเดินเข้าไปหาเธอหรอกครับ ผมเลยได้แต่แอบมองเธอ แต่บางทีเธอก็หันมา เลยยิ้มและโบกมือให้ผม ผมชอบให้เพื่อนไปบอกเธอก่อนที่เธอจะออกไป น้ำหวาน มีคนฝากมาบอกว่า กลับบ้านดีๆนะครับ น้ำหวานครับ มีคนฝากมาบอกว่า น่ารักจัง มีคนฝากมาบอกว่า คิดถึงครับ มีคนฝากมาบอกว่ารักนะ ดูแลตัวเองด้วย จากคนที่รักเธอ แต่...ผมไม่รู้ว่า เธอจำคำพูดเหล่านี้ได้บ้างรึเปล่าบางทีผมก็อยากจะเดินไปบอกเธอเองนะ แต่ผมไม่กล้า แค่เห็นเธอ มือไม้ผมสั่นไปหมดเลย