จดหมายจากคนที่ผมรัก ผมส่งจดหมายให้น้ำหวานวันละฉบับ บางทีก็วันละ สามฉบับครับ ผมไม่เบื่อเลย ผมมีความสุขที่ได้เขียนจดหมายถึงคนที่ผมรัก แม้ใครจะหาว่าผมบ้างก็เหอะ ผมส่งอย่างนี้ทุกวัน จนวันนึง เธอเขียนจดหมายมาหาผมครับ ไม่น่าเชื่อเลยยยยย ตื่นเต้นจัง...นี่เป็นจดหมายฉบับแรก ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน เพิ่งรู้ว่าฉัน...รักเธอ แค่เพียงจดหมายฉบับเดียว กับข้อความสั้นๆ สำหรับคนทั่วไป ก็คงเห็นมันเป็นแค่เศษกระดาษแผ่นนึง ผมก็คงจะมองยังงั้นเหมือนกัน หากคนที่เขียนให้ผม ไม่ใช่เธอ ... เธอคนนี้ที่ผมรัก เธอคนนี้ที่ผมแอบมอง เธอคนนี้ที่ผมคิดถึงเธอทุกเวลา เธอคนนี้ ที่ทำให้ใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ น้ำหวาน เธอทำให้หัวใจพี่แทบวายเมื่อเจอหน้าเธอ ผมคงไม่กล้าเหมือนใครๆ ไม่กล้าที่จะเริ่มเป็นคนพูดก่อน ไม่กล้าแม้กระทั่ง มองหน้าเธอจังๆ แต่ผมก็ยังคิดว่าผมคงมีหวัง ที่เธอจะมาชอบผมบ้าง ถึงเธอไม่ชอบผมก็ไม่เป็นไรครับ ผมก็ยังจะรัก น้ำหวานคนนี้ตลอดไป... ตอนนี้ เรื่องของผมจะจบแบบไหน ผมยังไม่รู้ แต่ผมอยากให้มันจบแบบไหนก็ได้ ที่ทำให้น้ำหวานมีความสุขมากที่สุดครับ แล้วฝันของผม...ก็เป็นจริง ในวันที่ลมหนาวพัดมา เป็นวันที่ผมแทบจะไม่เห็นแสงแดดเลย แต่วันนี้คือวันที่ใครๆจะบอกรักกัน คือวันพิเศษของคนที่...มีความรัก วันนี้แหละครับ ที่ผมคิดที่จะบอกความในใจกับน้ำหวาน และขอน้ำหวานเป็นมากกว่าพี่น้องกัน ในตอนเที่ยง หลังจากทานข้าวแล้ว ผมได้ไปหาน้ำหวานที่โต๊ะประจำกลุ่ม ผมเดินเข้าไปหาเธอพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ ที่ผมซื้อมาจากแถวบ้าน คุณก็คงรู้ว่าดอกกุหลาบ ช่อใหญ่ๆ ในวันวาเลนไทน์แพงขนาดไหน แต่เพื่อน้ำหวาน เรื่องเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับ ขอแค่เธอชอบ ขอแค่ผมได้เห็นรอยยิ้มเธอ ผมก็พอใจมากเลยครับ ผมเดินเข้าไปคนเดียว ที่โต๊ะประจำกลุ่มของน้ำหวาน มีเพื่อนนั่งอยู่ประมาณ 5 คนครับ เมื่อไปถึงโต๊ะที่น้ำหวานนั่ง เพื่อนๆของน้ำหวานทุกคนลุกออกหมดเลยครับ ปล่อยให้ผมนั่งอยู่กับน้ำหวานสองคน อย่างนี้...เสร็จผมเลย ผมเลยบอกความในใจกับน้ำหวาน น้ำหวานครับ พี่ชอบน้ำหวานนะ แล้วน้ำหวานล่ะ เอ่อ..น้ำหวานก็ชอบพี่คะ ไม่น่าเชื่อครับ น้ำหวาชอบผมจริงๆ ความฝันผมก็เป็นจริงแล้ว ผมเลยถามน้ำหวานต่อไปว่า แล้ว... น้ำหวานจะว่ายังไงครับ ถ้าเราเป็น แฟนกัน น้ำหวานตอบกลับมาว่า ตกลงค่ะ น้ำหวานตอบพร้อมกับท่าเขินอายที่น่ารักมากครับ อีกไม่นาน เพื่อนๆของน้ำหวานก็เดินกลับมา พร้อมกับถามผมว่า ขอเป็นแฟนยังๆ ผมตอบกลับไปว่า เป็นแล้วครับ แต่น้ำหวาน เรียกผมออกไปคุย แล้วบอกว่า อย่าไปบอกใครต่อใครว่าเป็นแฟนน้ำหวานนะคะ น้ำหวานไม่ค่อยชอบเปิดเผยเรื่องส่วนตัวนะค่ะ ผมเลยทำตามที่น้ำหวานบอกครับ แต่ข่าวของผมกับน้ำหวานก็รั่วไหลไปเร็วมากครับ ผมจะบอกแต่เพื่อนสนิทครับ แต่คงด้วยท่าทางของผมมั้ง เพื่อนๆเลยรู้ ผมคบกันน้ำหวานในฐานะแฟน แต่สิ่งที่น้ำหวานทำกับผม หรือแสดงออกให้ใครๆได้รู้ มันไม่ต่างกับคนที่รู้จักกันธรรมดาหรอกครับ คุณเชื่อมั๊ย ? ผมไม่เคยแม้แต่เดินจับมือกับน้ำหวานเลย ทุกครั้งที่ผมจับ เธอจะสะบัดออก เหมือนกับผมไม่ใช่แฟนเธอ ผมไม่เคยแม้แต่จะกอดเธอ หรือโอบเอวเธอได้เลย เวลาที่เราไปคุยกันสองคน เราต้องแอบไปที่ที่ไม่มีคน โดยที่เธอบอกกับผมว่า เดี๋ยวคนอื่นเห็นแล้วมันจะไม่ดี น้ำหวานพูดเหมือนผม ไม่คู่ควรกับเธอ แต่มันก็คงจริงแหละครับ ผมคงไม่คู่ควรกับเธอจริงๆ แต่ผมจะแสดงให้เธอเห็นว่า แม้ผมจะไม่รวย ไม่หล่อ ไม่เท่ห์ ไม่ดัง แต่ผมก็ให้ความรักกับน้ำหวานได้...

แค่...ผมรักเธอ JustI love U ผมมีความสุขที่ได้เขียนจดหมายถึงคนที่ผมรัก ผมชอบเธอมากเลย ผมมองหน้าน้ำหวานทั้งวันก็ไม่เบื่อครับ ผมได้แต่แอบมองเธอ ผมมีเรื่องอยากเล่าให้ทุกคนฟังครับ.. ผมชื่อเรน เมื่อแปดปีก่อน ผมมีความทรงจำดีๆเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง แม้เวลามันจะผ่านมาเป็นระยะเวลานานถึงแปดปี แต่ผมยังจำเธอได้ไม่ลืม คนที่ผมพูดถึง เธอชื่อ น้ำหวาน ครับ เธอเป็นคนที่น่ารักมาก เธอสูง ผมสั้น และขาว จะพูดว่าเธอเป็นคนดังคนหนึ่งในโรงเรียนเลยก็ว่าได้ คนชอบเธอเยอะครับ ชีวิตผมก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วๆไปครับ เฮฮาไปวันๆ ผมเป็นคนตลก หล่อมั๊ย ?? หึหึ ไม่หล่อหรอกครับ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจในตัวเอง และคิดว่าเป็นพรสวรรค์ส่วนตัว ก็คือ ผมสามารถทำให้ทุกคนหัวเราะ และยิ้มได้ครับ ตอนนั้น ผมชอบคนๆหนึ่งอยู่ เธอเป็นเพื่อนสนิทผมครับ เธอชื่อ โฟน ผมเก็บความรู้สึกนั้นมาเป็นเวลาหนึ่งเทอม ผมชอบเธอ แต่ตอนนี้ ผมตัดใจได้แล้วครับ ผมขึ้นปี 2 ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.2 ถือว่าผมเรียนดีเหมือนกันนะเนี่ย ผมได้เจอเพื่อนใหม่หลายๆคน หลายๆรูปแบบครับ เรียกว่า เป็นช่วงเวลาที่สุขในชีวิตเลยก็ได้ เพื่อนพวกนี้แหละครับ ที่ทำให้ผมอยากมาโรงเรียน คุณคงสงสัยว่า แล้วเกี่ยวกับ น้ำหวานยังไง ผมกำลังจะเล่าต่อไปครับ ***เธอนั่นเอง...น้ำหวาน*** ในเช้าวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันที่แสนธรรมดา จนผมได้เจอกับ น้ำหวาน เธอเป็นรุ่นน้องผมปีนึงครับ สนิทกับเพื่อนผม มันชื่อ มาร์ค รูปร่างสูงใหญ่ เท่ห์ๆ มาร์คเป็นนักแบตครับ วันนั้น ผมได้เข้าไปถามมาร์ค ผมไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรมาดลใจให้ผลเข้าไปถามเค้ายังงั้น น้ำหวานน่ารักดีเนอะ มาร์ค น้ำหวานมีแฟนยังว่ะ ผมถามด้วยหน้าตา และน้ำเสียงที่จริงจัง มาร์คดันตอบกลับมาว่า ฮั่นแน่... แกชอบเค้าอ่าเดะ ฉันเล็งมานานแระ เห็นมองทั้งวันเลยนะ ถ้าแกชอบฉันจะช่วย แต่เรน ฉันขอเตือนแกไว้ก่อนนะเว่ย น้ำหวานเค้าไม่ค่อยจริงใจกับใคร เจ้าชู้ด้วย ผมคิดอยู่ในใจว่า น้ำหวานเนี่ยนะเจ้าชู้ น้ำหวานเนี่ยนะไม่จริงใจ หน้าตาน่ารัก ใสซื่อขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อ บางทีมาร์คอาจจะหลอกผมเล่นก็ได้ ในทุกๆวัน ผมได้แค่แอบมองน้ำหวานเล่นวอลเลย์ มองน้ำหวานกินข้าว ห้องที่น้ำหวานเรียนวิทย์ กับห้องที่ผมเรียน อยู่ตรงข้ามกันครับ เพราะฉะนั้น คาบที่น้ำหวานเรียนวิทย์ผมใจจดใจจ่อรอให้ถึงเวลานั้น ผมนั่งจ้องน้ำหวานตอนเรียน เธอน่ารักมากครับ พอเธอหันมา ผมก็รีบหันกลับ แต่บางทีเธอหันมาเร็วมาก ผมหลบไม่ทัน สายตาก็เลยเจอกันครับ เลยนั่งจ้องกัน จนครูต้องมาตีที่ผม ผมถึงจะได้สติกลับมาครับ ผมมองหน้าน้ำหวานทั้งวันก็ไม่เบื่อครับ ผมชอบเธอมากเลย และผมคิดว่า บางทีเธอมีใจให้ผมบ้าง ตอนนั่งกินข้าว น้ำหวานนั่งข้างล่าง ผมนั่งข้างบน บางทีผมก็รู้สึกว่าเธอมองมาที่ผมนะ หรือว่าผมคิดไปเอง ทุกวันตอนน้ำหวานกลับบ้าน ผมจะแอบเดินไปส่งเธอ ผมไม่กล้าเดินเข้าไปหาเธอหรอกครับ ผมเลยได้แต่แอบมองเธอ แต่บางทีเธอก็หันมา เลยยิ้มและโบกมือให้ผม ผมชอบให้เพื่อนไปบอกเธอก่อนที่เธอจะออกไป น้ำหวาน มีคนฝากมาบอกว่า กลับบ้านดีๆนะครับ น้ำหวานครับ มีคนฝากมาบอกว่า น่ารักจัง มีคนฝากมาบอกว่า คิดถึงครับ มีคนฝากมาบอกว่ารักนะ ดูแลตัวเองด้วย จากคนที่รักเธอ แต่...ผมไม่รู้ว่า เธอจำคำพูดเหล่านี้ได้บ้างรึเปล่าบางทีผมก็อยากจะเดินไปบอกเธอเองนะ แต่ผมไม่กล้า แค่เห็นเธอ มือไม้ผมสั่นไปหมดเลย

อ่า หวาดดี เพื่อน ๆ ที่น่ารักทั้งหลาย ก้อ เปลี่ยนแปลงเว็บใหม่ นุ่นทำให้ มีพี่บอยด้วย กรี๊ดดดด น่ารัก ๆ ก้อใครอยากฟังเพลงอะไรก้อบอกมานะ เผื่อเราหาให้ได้ ก้อจะหาให้นะจ้ะ แล้วก้อ ตอนนี้ นิยายของเรา ปาเข้าไป 154 หน้าแล้ว กะจะเอาประมาณสักสองร้อยกว่าหน้าแล้วค่อยหยุด บางคนคงได้อ่านเรื่อง "แค่...ผมรักเธอ" บ้างแล้ว ก้อเห็นเค้าบอกว่าซึ้งกัน ก้อมันเรื่องจริงนิ ไม่ซึ้งได้ไง เราก้อจะสู้ ๆ ต่อไป เรากะว่าจะเอาไปเสนอโรงพิมพ์จริง ๆ ด้วย ใครมีญาติอยู่พวกที่ตีพิมพ์หนังสือ บอกเราบ้างนะ อยากลง ๆ จริง ๆ บายจ้า